Bagaimana Sentralisasi Dasar Membentuk Semula Peranan Global Rantaian Bekalan China — Berdasarkan Pemerhatian Kajian Baharu Stanford

Pengenalan: Apabila "Plot Percubaan" Menjadi "Medan Pelaksanaan"

Keajaiban ekonomi China selama beberapa dekad kebelakangan ini sebahagian besarnya berpunca daripada model tadbir urus "belajar sambil bekerja": pegawai tempatan seperti usahawan menguji dasar baharu dalam bidang kuasa masing-masing, pengalaman yang berjaya disebarkan secara mendatar dan dicontohi oleh bandar-bandar lain, dan akhirnya diterima pakai oleh kerajaan pusat untuk dipromosikan ke seluruh negara. Mekanisme inovasi dasar dari bawah ke atas ini membolehkan sektor pembuatan China menyesuaikan diri dengan pantas terhadap perubahan permintaan global, sekali gus membentuk rangkaian rantaian bekalan yang sangat anjal. Namun begitu, penyelidikan yang baru-baru ini diterbitkan oleh SCCEI Universiti Stanford menunjukkan bahawa sejak 2013, tumpuan pembuatan dasar China telah beralih secara ketara kepada kerajaan pusat; peranan kerajaan tempatan telah berubah daripada "penguji" kepada "pelaksana". Perubahan ini secara senyap mengubah logik asas ekonomi China dan disalurkan kepada rantaian bekalan global melalui saluran perdagangan dan pelaburan.

Peralihan yang Didedahkan Data: Daripada 80% Inovasi Tempatan kepada 40% Arahan Pusat

Penyelidikan itu, berdasarkan analisis lebih 116,000 dokumen dasar antara 2004 dan 2020, mendapati kira-kira 80% dasar di China berasal daripada peringkat tempatan, bukan Beijing. Sebanyak 68% daripadanya disalin oleh sekurang-kurangnya empat bandar lain dalam tempoh tiga tahun, dan 24% inovasi tempatan akhirnya dinaik taraf menjadi projek rintis atau arahan negara. Tetapi selepas 2013, keadaan berubah: dalam campuran dasar tempatan, bahagian arahan pusat yang bersifat top-down meningkat daripada kira-kira 30% kepada lebih 40%, iaitu kenaikan sekitar 40%; bilangan bandar yang dicapai oleh dasar pusat yang tipikal dalam tempoh tiga tahun meningkat daripada kira-kira 10 kepada hampir 30, manakala liputan penyebaran dasar inisiatif tempatan kekal stabil pada sekitar lima bandar. Lebih penting lagi, kebarangkalian kerajaan tempatan menyalin dasar pusat tanpa mengubah walaupun satu patah perkataan meningkat dua kali ganda selepas 2013 — ruang pelarasan fleksibel telah memberi laluan kepada pelaksanaan yang seragam.

Penyusunan Semula Insentif Pegawai: Inovasi Memberi Laluan kepada Pematuhan

Pemusatan dasar dipercepatkan kerana logik kenaikan pangkat pegawai tempatan telah diset semula. Data menunjukkan bahawa sebelum 2013, pegawai yang memajukan inovasi tempatan atau dasar penyebaran mendatar mempunyai kebarangkalian kenaikan pangkat lebih tinggi sekitar 8%; selepas 2013, "premium inovasi" itu hilang dan digantikan oleh "premium pematuhan" — pegawai tempatan yang melaksanakan dasar pusat dengan lebih pantas dan lebih menyeluruh juga mempunyai kebarangkalian kenaikan pangkat lebih tinggi sekitar 8%. Selepas kumpulan peneraju rentas jabatan yang dipimpin pusat campur tangan, rentak eksperimen tempatan menjadi semakin perlahan atau berbalik arah. Ini bermakna pegawai tempatan tidak lagi terdorong untuk mencuba dan membuat pembetulan berdasarkan keadaan industri setempat, sebaliknya lebih cenderung menyelesaikan tugas yang diarahkan pusat dengan cara yang selamat dari segi politik. Bagi rantaian bekalan, ini bererti dasar industri yang dahulunya kaya, pelbagai dan bersesuaian dengan keadaan tempatan akan semakin lama semakin seragam, lalu kehilangan keupayaan untuk bertindak balas secara tepat terhadap segmen pasaran global yang pelbagai.

Kos Ekonomi Langsung Pemusatan Kuasa: Kerugian Keluaran Industri Sebanyak 400 Bilion Yuan Setiap TahunKajian ini membandingkan dasar perindustrian pusat yang bersifat atas-ke-bawah dengan dasar tempatan yang bersifat spontan, serta menilai kesesuaiannya dengan asas rantaian bekalan tempatan dan struktur pelaburan swasta. Hasil kajian mendapati "defisit penyesuaian" dasar atas-ke-bawah adalah setinggi 18% hingga 22%. Satu kes tipikal ialah projek tenaga angin yang dipacu oleh pusat ditempatkan di wilayah yang kekurangan sumber angin, sehingga membentuk banyak "ladang angin hantu". Menurut pengiraan model, ketidakpadanan penyesuaian ini menyebabkan kerugian keluaran industri kira-kira 400 bilion yuan setahun, kerugian eksport sebanyak 32 bilion yuan, serta pengurangan kira-kira 750 paten. Walaupun pemusatan kuasa mengurangkan geseran persaingan antara pegawai tempatan, faedah yang dihasilkan hanya mampu mengimbangi kurang daripada satu perempat daripada kerugian tersebut, dengan nisbah jumlah kos kepada faedah melebihi 4 berbanding 1.## Keseimbangan Jangka Panjang antara Tumpuan Strategik dan Kehilangan Kecekapan

Perlu dinyatakan bahawa pemusatan bukanlah tanpa sebarang faedah. Data penyelidikan menunjukkan bahawa kerajaan pusat sememangnya lebih bersedia untuk bertindak dalam isu keselamatan negara dan matlamat alam sekitar, yang sedikit sebanyak membantu menghadapi sekatan teknologi luaran dan merealisasikan komitmen 'dwi-karbon'. Namun, harganya ialah melepaskan ketertiban spontan dan lebihan inovasi yang terkandung dalam eksperimen tempatan. Apabila rantaian bekalan global memasuki fasa baharu yang mengutamakan regionalisasi dan kepelbagaian, pemusatan dasar China memberikan syarikat multinasional persekitaran perniagaan yang lebih boleh diramal tetapi kurang fleksibel. Syarikat perlu menyedari bahawa cara lama yang bergantung pada 'layanan khas' peringkat tempatan untuk memperoleh kelebihan daya saing dalam rantaian bekalan semakin tidak berkesan; mengenal pasti dan memanfaatkan hala tuju industri yang digalakkan di peringkat pusat akan menjadi semakin penting.

Kesimpulan: Perubahan Dinamik Dasar ialah Pemboleh Ubah Seterusnya dalam Rantaian Bekalan Global

Kajian Stanford ini menyediakan satu perspektif penting untuk memahami ekonomi China: struktur interaksi dasar antara pihak tempatan dan pusat ialah mekanisme mendalam yang menentukan daya tahan rantaian industri dan kecergasan inovasi. Apabila China beralih daripada 'ekonomi makmal' kepada 'ekonomi arahan', kesannya terhadap rantaian bekalan global akan semakin terserlah dalam beberapa tahun akan datang. Bagi penyelidik perdagangan, perancang rantaian bekalan dan syarikat multinasional, peralihan tumpuan dan perubahan insentif dasar China, sama seperti faktor yang nyata seperti tarif, kesesakan pelabuhan dan kos perkapalan, sedang membentuk semula peta perdagangan global. Memahami trend ini ialah prasyarat utama untuk meramalkan pusingan pelarasan seterusnya dalam pembuatan global.

---

*Artikel ini membina semula rangka kerja analisis berdasarkan penyelidikan China Briefs yang diterbitkan oleh SCCEI Universiti Stanford; rujukan asal: The Consequences of Policy Centralization in China*